De krantenwinkel

Sommige instituten overleven ondanks de schijn die ze tegen zich hebben.  De krantenwinkel is er zo een.  De vraag is alleen of dit een overgangsverschijnsel is of dat we naar een verklaring moeten zoeken voor het overleven.  De geschiedenis zal het uitwijzen, maar dat duurt mij wat te lang.

In mijn beleving zie ik weinig toegevoegde waarde in de verkoper van kranten en magazines.  Voor zover je je het gemak van het abonnement wilt ontzeggen in ruil voor het behoud van je vrijheid het magazine of de krant te kiezen waar je op dat ogenblik zin in of tijd voor hebt, kan de krantenverkoper perfect en beter vervangen worden door een automaat.  Meer nog: voor een behoorlijk deel van de omzet heeft de krantenman geen toegevoegde, maar een afgetrokken waarde, voor zover die term bestaat.  Ik wil nu niet in de goedkope woordspelingen vervallen, maar het betreft met name de meer erotisch getinte uitgaven.  Ik kan me voorstellen dat het gemakkelijker is dergelijke publicaties te kopen uit een automaat dan het blad voor te moeten leggen aan de bedenkelijke blik van de man, of godbetert, de vrouw aan de andere kant van de toonbank.  De mens van vlees en bloed remt dus op die manier de verkoop.  Dan wil ik nog niet ingaan op de discussie dat het internet heel wat gedrukte media overbodig maakt.

De krantenwinkel moet daarom op een andere manier zijn bestaan rechtvaardigen.  Heel wat omzet is te halen uit de gokproducten van de Nationale Loterij.  Bij sommige winkels ligt dat percentage op meer dan de helft.  Gezien hetgeen we in onze tweede paragraaf over het gebrek aan toegevoegde waarde schreven, hoeft dit ook geen verwondering te wekken.  Het is er een bevestiging van.  Het is echter geen geheim dat de Nationale Loterij de krantenwinkels als verkoopkanaal het liefst zou omzeilen door bijvoorbeeld het inzetten van, ook hier, automaten, of via het internet.  Heftig protest van de winkeliers heeft dit voorlopig kunnen verhinderen.

Ik ben een groot voorstander van specialisatie en focus en in die zin lijkt een krantenwinkel te voldoen aan deze fundamentele marketingwet.  Helaas moet die focus ook leiden tot toegevoegde expertise en die is in de meeste krantenwinkels ofwel niet voorhanden, ofwel niet noodzakelijk.

Zelfs de krantenwinkel als tempel van de impulsaankoop is een onhoudbaar perspectief.  Automaten kunnen dit ook en vaak beter.  Het is niet zo dat in de krantenwinkel de man of vrouw aan de toog zo commercieel ondersteunend werkt dat hij de impulsaankoop een boost geeft, integendeel.  Een wachtende juffrouw spoort je niet aan om eens rustig een kauwgom uit te kiezen.

Heeft de krantenwinkel, als gespecialiseerde zaak, dan een voordeel ten opzichte van de supermarkt?  In mijn beleving niet, ook al niet.  Er is maar één mogelijkheid die beter is dan de automaat én het warenhuis: een uitgebreid gamma, maar daar zie ik op dit ogenblik weinig krantenwinkels in schitteren.  Mij lijkt de krantenwinkel dan ook een uitstervend fenomeen.  Zeg dat ik het gezegd heb.